افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن

افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن با مکانیزم عملکردی معین باید با سیستم توزیع مناسبی به کار گرفته شود.

مقدار هوای محبوس یک ترکیب بتنی، بیانگر کافی بودن سیستم هوای منفذی در زمانی است که افزودنی به کار گرفته با مشخصه های مرتبط با استانداردهای لازم، مطابقت دارد. عواملی مانند تنوع مواد، اختلاط، دما و ... سبب اختلال در تنظیمات میزان هوای موردنیاز با اندازه حباب و فاصله مناسب می شود. هوای بتن فوق روان شده و بتن های با مقاومت بالا، به آسانی قابل تنظیم نمی باشد. مقدار هوای موجود در بتن باید هم در محل پروژه و هم در محل تولید بتن بررسی شود.


چالش های موجود درباره میزان هوای موجود در بتن

افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن با هدف تنظیم میزان هوای موجود در بتن به کار گرفته می شوند. در ارتباط با میزان هوای موجود در بتن، چالش های زیادی در مراحل مختلف تولید و استفاده از بتن وجود دارد. به منظور رفع این چالش ها باید به مواردی توجه شود:

-         دستورالعمل ترکیب و نگهداری فین ها در میکسرها باید با دقت انجام شود تا سیستم هوای منفذی ایده آل، ایجاد شود.

-         بتن بایستی در محل پروژه به اسلامپ ایده آل برسد. آب اضافی بتن که در فاز اجرا به آن اضافه شده است ممکن است موجب پیوند خوردن حباب های هوا شود و از مقاومت و طول عمر بتن بکاهد.

-         مقدار هوای موجود در بتن باید در تمامی مراحل از جمله تولید و اجرای بتن به صورت دقیق چک شود و تمامی فاکتورهای مهم درنظر گرفته شود.

-         استفاده از افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن باید بر اساس میزان توصیه شده، صورت بگیرد.

-         در محاسبه میزان هوای موجود در بتن باید افت هوا در مسیر انتقال بتن از کارخانه به کارگاه لحاظ شود و استانداردهای مرتبط با این مسئله لحاظ شود تا میزان افت، جبران گردد.

-         سایر فاکتورهای سیستم هوای منفذی در بتن سخت شده باید مشخص شود تا متغیر فاصله گذاری هوای منفذی در بازه معینی در استانداردها قرار بگیرد.

اهمیت استفاده از افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن

هوای محبوس، تأثیر زیادی در مهیا کردن شرایط فرم پذیری لازم برای ترکیب های سنگدانه ای سبک وزن دارد. بافت های بعضی از سنگدانه های سبک وزن به گونه ای است که بتن را خشن می کند که این مسئله نیازمند مقدار ریزدانه فزآینده است. لذا فشردگی بتن به بیشترین میزان خود می رسد.

هوای محبوس سبب می شود که درصد ریزدانه ها کم شود. هوای محبوس مانع از غوطه ور شدن ذرات سنگدانه سخت در ملات می گردد. یکی از کاربردهای مهم محبوس کننده های هوا، تولید پانل های نماسازی سبک وزن در صنایع پیش ساخته می باشد. استفاده از محبوس کننده ها در این پانل ها سبب افزایش سطح دوام آنها می شود.

مزایای استفاده از افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن

این افزودنی ها، مواد آلی هستند که به صورت محلول می باشند و در زمان اضافه شدن به بتن، میزان معینی از هوا را به صورت یکنواخت در قالب حباب های بسیار کوچک و پراکنده به بتن اضافه می کنند. این هوا با میزان هوایی که در بتن موجود به بتن به صورت سوراخ های ناهمگون است، متفاوت می باشد.

استفاده از این مواد دارای سه نتیجه بسیار مهم است که شامل افزایش دوام، بهم چسبندگی و تراکم می باشد. بررسی ها نشان داده است که بتن های دارای محبوس کننده هوا، دوام بالایی دارند. وجود هوا در بتن سبب به هم چسبندگی یا پایداری ترکیب می شود. بنابراین استفاده از افزودنی های محبوس کننده هوا در بتن ، نتایج مثبتی به همراه خواهد داشت. البته باید به میزان استفاده از این مواد توجه شود تا نتیجه وارونه به همراه نداشته باشد.  

اگر قصد سفارش انواع تیرچه و بتن برای ساختمان سازی را دارید می توانید از سایت بتن پیش فشرده دیدن کنید. در این سایت سفارش انواع تیرچه و بتن امکان پذیر است.

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد